
Morele stress is het wrange gevoel dat
zorgverleners ervaren
wanneer zij hun waarden en visie op goede zorg
niet in de praktijk kunnen brengen
Morele stress is het wrange gevoel dat
zorgverleners ervaren
wanneer zij hun waarden en visie op goede zorg
niet in de praktijk kunnen brengen
Morele veerkracht is het vermogen om het evenwicht te herstellen of te behouden na een ingrijpende, langdurig en/of frequent voorkomende ervaring(en) van morele stress.
In balans blijven bij moreel stresserende gebeurtenissen vergt morele veerkracht.
Morele stress kan het evenwicht verstoren, de zorgverlener uit balans’ halen. Dit door een onevenwicht tussen de eisen die door een bepaalde situatie van morele stress gesteld kunnen worden (draaglast) en de capaciteiten die aanwezig zijn om die situatie van morele stress het hoofd te kunnen bieden (draagkracht).
Het bouwen aan capaciteiten van teams en individuele zorgverleners om morele stress op een goede manier te hanteren (een moreel veerkrachtige ingesteldheid) vraagt engagement en betrokkenheid op verscheidene niveaus. Men kan van medewerkers bijvoorbeeld niet verwachten om te gaan met morele stress wanneer men van bovenuit morele stress niet erkent, niet bespreekbaar maakt en er ook niet voor openstaat organisatorische belemmeringen aan te pakken.
Daarom is het belangrijk om af te stappen van het problematische’ draagkracht-draaglastdenken, dat zich enkel focust op (het ontbreken van) vaardigheden van individuele zorgverleners, en de rol van ondersteuning van de organisatie te erkennen. Het draagvlak van de organisatie is fundamenteel. Wil men zorgverleners moreel veerkrachtiger maken, dan dient men in te zetten op een moreel veerkrachtige organisatie, die het draagvlak of de ondersteuning biedt voor een goede balans tussen draagkracht en draaglast van haar teams, medewerkers én leidinggevenden.
Lees meer over het model van draagkracht, draaglast en draagvlak bij Actiemodel.